รักแท้..บทที่2#3
posted on 21 Apr 2008 08:43 by stpstory in secondlove1
คำเตือน : กรุณากด F5 ก่อนเข้าทุกครั้งครับ
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -.
.
“หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะ - - ”
ผมรู้สึกว่าคิ้วของตัวเองขมวดเข้าหากันโดยไม่ได้นัดหมาย หลังจากที่กดตัดสายโทรศัพท์เป็นรอบ
ที่สิบเห็นจะได้
ทำไมโทรไม่ติดวะ ผมคิด ในใจรู้สึกร้อนเร่ายังไงบอกไม่ถูก หลังจากที่ได้เห็นเบอร์ของพี่ซัน
แผ่หลาติดอยู่บนหนังสือ ก็ใช้เวลาเกือบอาทิตย์ที่จะกล้ากดเบอร์ไปหา แต่ผลปรากฏว่าโทรไม่
ติดซะงั้น
ผมลุกขึ้นยืนอย่างหงุดหงิด แล้วก็กดโทรอีกรอบ
“หมายเลขที่ท่านเรียก - - ”
“ธ่อว้อยยยย โทรไม่ได้แล้วเสือกให้กูมาทำไมวะ” ผมกัดฟันพูดกับตัวเอง แล้วก็โยนโทรศัพท์
ทิ้งลงบนที่นอน เอามือกุมหัวตัวเอง เดินวนไปวนมาอยู่ในห้องชั่งใจอยู่พักนึง แล้วก็เดิน
ไปหยิบหนังสือสังคมขึ้นมาแพ่งมองตัวเลขที่เขียนไว้ที่หน้าสุดท้าย แล้วก็เอื้อมลงไปหยิบ
มือถือขึ้นมา ค่อยๆบรรจงกดอีกรอบ
“หมายเลข - - ”
โครมมมมม !
ผมเขวี้ยงหนังสือทื่ถืออยู่ในมือไปกระแทกฝาผนัง หนังสือสังคมตกลงไปในถังขยะด้านล่าง
อย่างเหมาะเหม็ง
“จะได้เจอกันอีกบ้าบอไรกันวะ - - มีไรก็ให้โทรหาเหรอ !! ” ผมหัวเราะในลำคอ ความรู้สึกเหมือน
โดนหลอกลวงทั้งเพ
มัวแต่หวังอะไรเลื่อนลอยอยู่ได้ไอ้โง่เอ้ย … อยู่กะความจริงซะที … ยอมรับว่าที่พี่เค้าเขียน
ในหนังสือมันก็แค่ความรู้สึกพี่น้องร่วมสถาบันแค่นั้นเอง … ยอมรับซะทีว่ามันเป็นไปไม่ได้
เออ .. ยอมรับก็ได้วะ
ผมคิดได้แบบนั้นแล้วก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ แล้วก็เดินไปดับไฟ ล้มตัวนอนกับฟูกนุ่มๆ
นอนพลิกไปพลิกมาอยู่ 10 นาที ก็ลุกขึ้นมาใหม่อีกรอบ แล้วก็เดินไปที่ถังขยะ เอื้อมมือลงไป
หยิบเอาหนังสือที่เขวี้ยงทิ้งเมื่อครู่ขึ้นมาปัดๆ
“ยอมรับ … ยอมรับ …. รับ - - ว้อยยย กูรับไม่ได้ คอยดูนะ กูจะหาให้เจอ - - ต้องหาตัวไอ้พี่ซัน
ให้เจอ กูต้องรู้ให้ได้ว่าทำไมถึงให้เบอร์ปลอมๆกะกู กูต้องรู้ให้ด้ายยยยยย..”
.
.
.
“ว่าน… กูว่าจะหางานทำหว่ะ” ผมเปรยระหว่างยืนรอมันซื้อการ์ตูนอยู่ในร้านแถวสยาม
“ห่ะ มึงจะเลิกเรียนแล้วเหรอ” มันทำหน้าแบบไม่รู้ไม่ชี้ เลือกหนังสือของมันต่อไป
“งานพิเศษ.. ”
“อ่อ .. แล้วจะทำไรวะ - - เอ็มเค - - มึงไม่เห็นเหรอ เทอมที่แล้วไอ้โอไปทำมาได้อาทิตย์เดียว
ก็เลิกทำแระ แม่งใช้งานเยี่ยงทาส” มันบ่นพึมพำ
“ไม่หรอก เอ็มเค กูแดกอย่างเดียว .. กูว่าจะไปทำ เอส xหว่ะ” ผมตอบ “- - เฮ้ย !! โคนันเล่มล่าสุดที่
ซื้อนี่เล่มไรวะ” ผมว่าพลางดึงออกมาให้มันดูหน้าปก
“เล่มนี้ซื้อไปแล้ว - - มึงนี่จำไรไม่ค่อยได้เลยนะ”
“ห่า กว่ามันจะออกที กูนึกว่ามันพิมพ์เป็นรายปี .. กูจำไม่ได้นี่หว่า” ผมสอดหนังสือกลับเข้าไปไว้ที่เดิม
“แล้วมึงคิดไงจะทำ เอส x” ไอ้ว่านหันมาถาม “- - คิดดีๆนะเว้ย ทำที่นี่คนเยอะตายชัก”
“กูคงไม่ทำที่มาบุญครองหรอก กะว่า อาจจะทำที่ มอลฯงามฯ ใกล้บ้านดี อีกอย่างแม่กูก็อยาก
ให้กลับบ้านมั่ง - -”
“เหรอ” ไอ้ว่านทำหน้าเซ็งๆ “แล้วเค้าจะรับเด็ก ม. ปลายทำเหรอวะ กูเห็นมีแต่พวกเรียน
มหาลัยทำกัน” มันว่า
“กูมีเพื่อนทำอยู่คนเว้ย - - เด๋วกูว่าจะให้ช่วยฝากให้ มันทำมาตั้งกะ ม.5 เออ แต่จริงๆมันก็ให้คน
รู้จักฝากให้อีกทีละหว่ะ” ผมเอามือเกาหัว
“งั้นก็อดเที่ยวสงกรานต์กะพวกกูเลยดิ ปีนี้ว่าจะไปข้าวสารด้วย” มันว่าพลางถูมือไปมา
“เห็นพวกมึงไปกันทุกปีอ่ะ”
“มันส์จะตายมึง เนื้อเบียดเนื้อ อิอิ” มันหัวเราะหื่นๆ
ไอ้ว่านได้การ์ตูนมาเล่มสองเล่ม ก็แกะเปิดเดินไปด้วยอ่านไปด้วยทันที กูก็ไม่เข้าใจว่าจะรีบ
อ่านไปถึงไหน เมื่อไม่รู้จะเดินไหนกันแล้ว ผมก็ชวนมันไปหาเพื่อนที่ทำโรงหนังอยู่ เผื่อจะได้
รีบมาสมัครพรุ่งนี้เลย
“เออ พี่ครับ พี่ - -” ผมทักพนักงานคนนึงที่ดูเหมือนจะง่วงนอนยืนอยู่ที่หน้าเคาเตอร์ขายป๊อปคอร์น
“ครับ เอารสอะไรดีครับ”
“อ่า ม..ไม่ใช่ครับ - - คือ นกอยู่มั้ยครับ” ผมถามหาเพื่อน
“อ๋อ…” พี่พนักงานทำหน้าเหมือนรู้ แล้วก็หันไปถามเพื่อนที่นั่งข้างๆ มันจะอ๋อทำป้าอะไร
“สงสัยเดินฟลออยู่ข้างในหน่ะครับ ยังไงรอแป็บนะ”
“แป็บนี่นานแค่ไหนฮะ ” ผมถามเหมือนกวน แต่จริงๆคือไม่ได้ตั้งใจ เพราะดูเหมือนพี่เค้าทำหน้าแบบ
ไม่ค่อยพอใจเท่าไรที่โดนซัก
“ก็ซักพักนึงหน่ะ”
“แล้วซักพักนึงนี่ต้องซักกี่น้ำพี่ ” คราวนี้ไอ้ว่านแหลมเข้ามาถามบ้าง
“อะ … เออ งั้นไม่เป็นไรครับ - - เด๋วผมไปรอที่เคเอฟซีละกัน” ผมรีบพาไอ้ว่านออกมา ณ จุดนั้น
อย่างรวดเร็วหลังจากเห็นหน้าพี่คนนั้นเริ่มบวมออกหน่อยๆ
“กวนตีนนะมึงเนี่ย เด๋วกูก็อดทำพอดี ” ผมว่ามันพลางพยายามเอาส้อมหั่นไก่ไม่มีกระดูกอย่างยากลำบาก
“กูรำคาญนี่หว่า …. เออ ว่าแต่ - -” มันทำกั๊กคำถาม
“ว่าแต่ไร” ผมเหลือบตามอง
“- - ว่าแต่มึงโทรไปหากิ๊กมึงบ้างยัง”
“ใครวะกิ๊กกู”
มันทำหน้าเหมือนอยากรู้อยากเห็น
“อ้าว .. พี่ซันไง”
โครมมมมมม
ผมรู้สึกว่าก้นตัวเองลื่นไถลลงจากเก้าอี้ไปกองกะพื้นได้ไงวะ
“นั่งภาษาไรมึงวะ ” มันถามหน้าเป็น แถมหัวเราะเยาะอีกตะหากว้อยยย
“ชั่งกู …”
“แล้วว่าไง” มันยังคงพยายามซักต่อ
“โทรไม่ติด” ผมตอบมันเบาๆ รู้สึกเสียหน้าเล็กน้อย
“อ้าว ทำไมวะ ”
ผมไม่ตอบมัน เอาแต่พยายามหั่นชิ้นไก่ไปมา จนเละไปหมดแล้วก็จิ้มเข้าไป แหม ถ้ากูรู้ว่าทำไม ก็ไม่ต้อง
มานั่งม่ะโหอยู่หรอก ที่กูอยากทำงานพิเศษก็เพราะว่าจะได้ไม่ต้องคิดฟุ้งซ่านเรื่องพวกนี้ รู้ไว้ซะด้วย
ผมคิดในใจแต่ไม่ได้บอกไอ้ว่าน เพราะไม่อยากให้มันด่าผมว่างี่เง่า
“หวัดดีบาส” เสียงเด็กผู้หญิงสดใสดังขึ้นมาด้านหลังเก้าอี้ที่ผมนั่งอยู่
“อ้าวเฮ้ย ออกมาได้แล้วเหรอ ” ผมหันไปก็เห็นไอ้เพื่อนตัวดียืนยิ้มหวานให้อยู่
“เออดิ พักพอดี ชั้นเลยแอบแว่บมาหา … พี่ที่เคาเตอร์บอกว่ามีเพื่อนมาหา รออยู่ที่นี่ … ตกลงว่าแกจะ
มาทำใช่มั้ยเนี่ย”
“ก็คิดว่านะ … แล้วต้องเอาเอกสารไรมาสมัครมั่งอ่ะ ”
“แค่ก แค่ก”
“ก็มีพวกบัตรประชาชน ใบรับรองแพทย์ สำเนาทะเบียนบ้าน วุฒิ ม สาม ไรพวกนี้แหละ” นกร่ายยาว
“แค่ก แค่ก”
“วุฒิ ม.สามเนี่ยนะ ”
“แกจะเอาวุฒิ ม.หกเหรอไงยะ”
“แค่ก แค่ก แค่ก”
“งี้เงินเดือนก็น้อยแย่ดิ - - เฮ้ย แล้วมึงไอทำไมวะเนี่ย กูรำคาญ” ผมหันไปหาไอ้ว่านที่ทำเป็นกระแอม
ขัดอยู่นาน มันทำตาโตใส่ผม
“อ่อ ลืมเลย นก นี่ว่าน เพื่อนบาสที่โรงเรียนอ่ะ - - แล้วนี่ นกเพื่อนแถวบ้านกู เรียนสาธิตฯ” ผมแนะนำ
ให้สองคนได้รู้จัก แล้วก็ชวนกันอีกเล็กน้อย นกมันก็ต้องกลับเข้าไปทำงานแล้ว
“ไม่เป็นไร เดี๋ยวชั้นไปคุยกะพี่ผู้จัดการให้ พี่เค้าใจดีมากเลยนะเว้ย ไม่ต้องห่วง พรุ่งนี้แกก็มายื่นใบสมัครได้เลย
- - แต่เค้าจะรับเหรอเปล่า ชั้นไม่รับรองนะ”
“ช่วยให้ใจชื้นได้มากเลยแกเอ้ย” ผมว่ากลับ แล้วนกก็ขอตัวไปทำงานต่อ แต่ผมกะไอ้ว่านต้องฟาดของ
ที่อยู่ตรงหน้าให้หมดซะก่อน
“น่ารักดีหว่ะ” ไอ้ว่านเริ่มเปิดประเด็น
“ใคร .. ”
“ก็เพื่อนมึงไง”
“อ่อ นกอ่ะเหรอ เออ ก็น่ารักดี - - นิสัยดีด้วยนะเว้ย”
“อืมๆ แล้ว … แล้วมีแฟนยังวะ” มันทำกระบิดกระบวยจนหน้าหมั่นไส้
“ไม่รู้ดิ ถามทำไมวะ - - อย่าบอกนะว่ามึงจะจีบมัน” ผมรีบพูดขัด
“เป่าเว้ย ก็แค่อยากรู้จักกันเฉยๆ” มันบ่นกระปอดกระแปด แล้วก็ตั้งหน้าตั้งตาจิ้มไก่ของมันไป
“เออ ดีแล้ว - - คนนี้กูหวง” ผมชี้หน้ามัน ไอ้ว่านส่งค้อนมาให้ผมซะวงใหญ่ ไอ้ห่า ค้อนกูได้ขนาดนี้
ยังจะมาโชว์แมนอีก แสดดด
edit @ 23 Apr 2008 03:35:27 by STayingPower
edit @ 2 Jun 2008 19:52:28 by STayingPower
